story

Sebaik sahaja televisyen di ruang tamu menyala, wajah Rian Pratama berubah pucat. Pada skrin besar itu, terpampang sekeping gambar Rian

“Hospital ini saya yang tubuhkan. Dan lelaki yang baru saja memecat kamu itu sebenarnya sudah 25 tahun mencuri daripada saya.”

“Arya, kalau awak tak nak ajak saya keluar makan malam, cakap sajalah. Jangan pandang saya macam saya baru minta separuh

“Dan ada satu perkara lagi yang awak perlu tahu, Kirana.” Suara Arya kedengaran begitu perlahan sehingga hampir tenggelam dalam bunyi

Sri mengeluarkan dokumen itu daripada sampul surat berwarna coklat lalu meletakkannya di tengah meja makan. Pada helaian pertama, tertera alamat

Maya berdiri di muka pintu rumahnya sambil memerhatikan lima buah beg pakaian diturunkan satu demi satu daripada kereta. Di belakang

“Anak muda… adakah kamu benar-benar tahu siapa sebenarnya anak lelaki saya ini?” Bisikan Rosma Wirawan membuatkan Maya Lestari terdiam seketika.

Pintu bilik Kirana terbuka dengan kuat sehingga Maya tersentak. Rayan Danendra berdiri di muka pintu, masih mengenakan kemeja mahal yang

“Keluarga kami tak perlukan orang luar yang tak dikenali berkeliaran di sekitar rumah ini!” Kata-kata Dian Darmawan bergema di taman

Arya Darmawan tidak pernah menyangka bahawa dua belas bungkus roti keras yang dibawa pulang oleh pembantu rumahnya setiap petang akan